x
Album “Review”: Dada Tapes – A Cold Kiss For Torrid Days

 

Εκ Θεσαλονίκης ορμώμενοι, καταυθάνουν οι Dada Tapes, με τον πρώτο και τελευταίο (μέχρι τον επόμενο, δε διαλύθηκαν, μη φοβάσται) δίσκο τους, A Cold Kiss For Torrid Days. Η μπάντα, που απαρτίζεται από τους George Bakas (Vocals/Guitar), Kostas Bou (Guitar), Johnny Notte (Bass) και Kostas Mousallam (Drums), κυκλοφόρησε το εν λόγο άλμπουμ, το Μάρτιο του 2016 και σε αυτόν συμπεριλαμβάνονται -πέραν των 2 ήδη υπαρχοντων single της μπάντας- 7 νέα κομμάτια. Κι όλα αυτά σε ένα μικτό ύφος, καθώς κινούνται μεταξύ της Indie Breeze, της Park Wave και της Archetypal Post-Punk -όπως δηλώνουν κι ίδιοι.
Χωρίς να χάνουμε χρόνο, ας μεταφερθούμε μέσα στο άλμπουμ και ας ασχοληθούμε με τα τραγούδια ένα-ένα.

1) Expecting The Blow
Ένα κομμάτι με ξεκάθαρη επιρροή από μελωδίες των 70s. Για κάποιο λόγο, σε συνδυασμό με τον τίτλο του, σε προιδεάζει για να “αναμένεις” κάτι. Ένα νοητό άγχος, αλλά με την καλή έννοια. Σε κάνει, με αυτόν τον τρόπο να ανυπωμονείς για τη συνέχεια του δίσκου. Με το γρήγορο ρυθμό του και το ηχητικό συνδυασμό που δένει με κάθε άλλο κομμάτι του δίσκου, δε θα μπορούσε να υπάρχει καλύτερη εισαγωγή στο δίσκο από αυτή.

2) Rosy Gloom
Σκηνή από “άλλη μια εφηβική ταινία του 70-80-90” σε ένα αμάξι και το ραδιόφωνο να παίζει. Το πιο “ήπιο” συγκριτικά, αυτό, κομμάτι μου δημιουργεί αυτή την εικόνα. Ίσως, επειδή πολλά κομμάτια που έπαιζαν σε εφηβικές ταινίες της δεκαετίας (κυρίως) του 80, σε “γλυκανάλατες” σκηνές ή στο τέλος ήταν αυτού του ύφους. Το κομμάτι, παρότι σχετικά ήρεμο στο όλο του, παρέχει κάποια απότομα κοψίματα, πέρα από τα υπέροχα κρεσσέντα του, που σου δίνουν την αίσθηση πως πρέπει την επόμενη φορά που θα οδηγήσεις να το βάλλεις να παίξει. Αυτή η νότα νοσταλγίας, λοιπον, είναι που κάνει κι εμένα να το θεωρώ ένα ακόμη αξιόλογο κομμάτι.

3) Love Is Tricky
Περιττό να πω, μια και δεν το ανέφερα, πόσο δένουν μεταξύ τους τα κομμάτια αυτού του δίσκου (ειδικά σε αυτή τη σειρά). Το τρίτο κομμάτι, έχει κι αυτό μια δόση νοσταλγίας, ενώ δίνει μια πιο δυνατή “μουσική αίσθηση”. Χωρίς να ανεβάζει το τέμπο, από το 3ο ιδιαίτερα, έχει περισσότερα στοιχεία, όπως η υπέροχη εισαγωγή, η όμορφη -στα αυτιά μας- έκπληξη στα φωνητικά και κάποια άλλα πράγματα που θα αφήσω να παρατηρήσετε και μόνοι σας. Η μπασογραμμή, όμως, παρότι όχι εντυπωσιακή, είναι αυτή που με κέρδισε, προσωπικά.

 

 

4) People Come And Go

Σιγά-σιγά το Post-Punk στοιχείο της μπάντας κάνει την εμφάνιση του. Ένα Post-Punk που θυμίζει τα ξεκινήματα του. Θυμίζοντας, σε εμένα τουλάχιστον, κομμάτια από Bauhaus, Gang of Four κλπ, μου δημιουργεί την αίσθηση, πως μετά τα πιο “ερωτικογλυκουλιάρικα” κομμάτια, θα έχει και κάτι άλλο να πει. Να τονίσω σε αυτό το σημείο, πως δε θεωρώ τον “ερωτικογλυκουλιάρικο” στίχο, απαραιτήτως κακό, απλά, προτιμώ να ακούσω κάτι άλλο στιχουργικά. Ο στίχος δε φεύγει πλήρως από το έως τώρα ύφος του άλμπουμ, όμως, είναι ουσιώδης και συνδυάζεται πολύ σωστά με τη μουσική και δεν πατάει, απλά, επάνω της.

5) Leave Me Never
Είμαστε πλέον, στη μέση του δίσκου.Το κομμάτι τούτο, οφείλω να ομολογήσω, πως δε με ενθουσιάζει τόσο. Με χάνει στη μουσική, που μου βγάζει κάτι πιο “ελαφρύ” από τον υπόλοιπο δίσκο μέχρι ένα σημείο. Ενώ, τα φωνητικά με προβληματίζουν, χωρίς να έχω καταλάβει ακόμη αν αυτός ο προβληματισμος είναι θετικός ή αρνητικός. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι καλό, απλώς θεωρώ οτι είναι ένα καλό κομμάτι σε έναν εξαιρετικό δίσκο.

6) Tomorrow Comes Another Day
Με το που ξεκινάει το κομμάτι, σε πιάνει μια περίεργη ευφορία. Μουσικά εξαιρετικό. Τα σχόλια μου για το 2ο και το 3ο μεταφέρονται κι εδώ. Δηλαδη, σε ένα σχετικά χαμηλό τέμπο, με κοψίματα κρεσσεντα κλπ και τη φωνή να εφαρμόζει υπέροχα. Συν στη φωνή η “έκπληξη” στο 2:24 και ο γενικότερος στίχος όλου του κομματιού. Στοιχεία που συνθέτουν ένα ακόμη τραγούδι που αποδεικνύει την αξία αυτου του δίσκου.

7) Fool In Orbit
Μια λέξη: Electro-pop. Το κομμάτι θυμίζει κάτι από Depeche Mode σε συνδυασμό με Kraftwerk και Συνθετικούς. Στο πρώτο άκουσμα του σαστίζεις λίγο. Σκέφτεσαι “που κολλάει αυτό εδώ τώρα” και σιγά-σιγά δένουν όλα στο μυαλό σου. Με ένα τέλος που σε αφήνει με μια “απορία” θα έλεγα, σε προετοιμάζει για τα 2 τελευταία κομματια.


8) Falling Apart
Tι να πρωτογράψω; Είχα πολλά να γράψω γι’ αυτό το κομμάτι, υπερβολικά πολλά. Προφανώς είναι το αγαπημένο μου του δίσκου κι είναι και το πρώτο κομμάτι που ακουσα απο τους Dada Tapes, πολύ πριν κυκλοφορήσει ο δίσκος. Κι επειδή υπάρχει κίνδυνος να μακρυγορησω, απλά να πω πως είναι ΟΛΑ αυτά που πρέπει(-θέλω) να είναι ένα post-punk κομμάτι. Ακούστε το και θα καταλάβετε!

9) The Most Beautiful Sound
Ένα χαρούμενο κομμάτι για να κλείσει όμορφα ο δίσκος. Το κομμάτι χαρακτηρίζεται ως “γλυκό”, ενώ κάνει την ίδια δουλειά με το 1ο. Οπότε, εφόσον στο τέλος σερβίρουμε το γλυκό, το A Cold Kiss For Torrid Days δε θα μπορούσε να κλείσει με οποιοδήποτε άλλο κομμάτι, αφήνοντας μας να ανυπομονούμε για το επόμενο “γεύμα” (όπου “γεύμα βλ. Δίσκος).

Kάπως έτσι η “εξελιγμένη και σύγχρονη ελληνική έκδοση των Cure”, όπως έχουν τολμίσει να τους χαρακτηρίσουν αρκετοί, μας συστήνεται. Καλύτερη πρώτη εντύπωση, θέλω να πιστεύω, δε θα μπορούσε να κάνει, δείχνοντας μας πως έχουν μπόλικο μέλον ακόμη, αφήνοντας μας στην αναμονή για έναν επόμενο δίσκο κάποια στιγμή, μελλοντικά. Βέβαια, μέχρι τότε, δε νομίζω πως θα έχει ξεχαστεί-ξεπεραστεί ακόμη τούτος εδώ ο δίσκος, που θα είναι που όμορφη, με κάποια στοιχεία νοσταλγίας, για όποιον τολμίσει να τον ακούσει!

 

by Stefanos K.

 

Leave a reply