x
Το Κίνημα του Τσαγιού

 

*Αποτελεί μέρος του αφιερώματος “Δεκέμβρης-Τσάι-Progressive

“Κίνημα του Τσαγιού” είναι η ελεύθερη μετάφραση στο “Τhe Tea Party”. Ίσως, αυτή η μετάφραση να εξηγεί πως η μπάντα αυτή δεν είναι κάποιοι που τους αρέσει να παρτάρουν πίνοντας τσάι. Η λέξη κίνημα, ταιριάζει εντονα, αφού, οι Tea Party αφησαν πω τους ένα ολόκληρο κίνημα στη μουσική βιομηχανία.
Τορόντο 1990. Μερικοί “μουσικάντες” θα βρεθούν σε ένα μαραθώνιο τζαμαρίσματος. Εκεί θα δημιουργηθεί η ιδέα της ίδιας της μπάντας. Εχοντας, όλα τα μέλη ξαναπαίξει μεταξύ τους ένας-προς-ένας ξανά, ξεκινούν ένα συγκρότημα που θα έφερε ως τίτλο τον τίτλο ενός ολόκληρου κινήματος της ποίησης. Ίσως η συνδεση τους με την ποίηση και η αγάπη τους γι’ αυτή να αποτέλεσε τον καθοριστικό παραγοντα για το μεγάλο ατού τον κομματιών που δημιούργησαν: τους στίχους!

Μέσα από τη μικρή δισκογραφική που δημιουργησαν, θα προκύψουν και οι πρώτες τους δουλειές. Ήχος μεστός, χωρίς ιδιαιτερότητες, ο οποίος φανέρωνε μια ιδιαίτερη οριμότητα για μια τόσο νέα μπάντα. Κριτικές θετικές, μερίδα κόσμου που θα “πορωθεί” με τις πρώτες δουλειές και ατελειωτες ώρες στο δρόμο και στο στούντιο αποτέλεσαν τα κύρια χαρακτηριστικά των πρώτων τους βημάτων! Το άνοιγμα της μπαντας εκτός Καναδά καα δη στην Αυστραλία, όμως, θα αποτελέσει σημείο καμπής.

Από το 1995 κι έπειτα, οι TP θα γνωρίσουν τεράστια επιτυχία. Τα κομμάτια του Triptych(1999) θα αποτελέσουν έναν “ύμνο” για την progressive-rock σκηνή και θα θέσουν βάσεις για μεταγενέστερες μπάντες. Μέσα στις μπαντες που έχουν εμπνευστεί από τη δουλειά των ΤΡ ξεχωρίζουν τόσο οι Muse oσο και πολλές ευρωπαϊκές μπάντες, όπως οι Riverside!


Μετά το δίσκο τους “Seven Circles” το 2004, θα ακολουθήσει ένας κατήφορος. Η παρέα των ΤΡ θα σπάσει το 2005. Από τον μπασσίστα που συνέθεσε μουσική για επιτυχημένα βιντεοπαιχνίδια και τον ντράμερ που συνεργάστκε με μέλη των Rush, μέχρι και τον τραγουδιστή που ακολούθησε μια σόλο καριέρα, οι επιτυχίες δεν έλειψαν. Όμως, πάντα κάτι έλειπε…

Η μπάντα ξαναδιαμορφώθηκε στις 12 Απριλίου του 2012, προσωρινά, για μερικά live shows. Το “προσωρινά”, όπως ήταν λογικό, έγινε “μόνιμα” έπειτα από τα λάιβ κι η μπάντα μπήκε στο στούντιο. Καρπός όλων αυτών ήταν το “The Ocean at the End(2014)”, που παρότι δε γνώρισε την επιτυχία που του άξιζε, είναι οτι πιο σύγχρονο έχει εκδόσει το συγκρότημα, φεύγοντας από τα “ασφαλή” μονοπάτια, που είχε χτίσει από μόνο του για τον εαυτό του!

 

by Stefanos K.

 

Leave a reply